Hilly Macintosh, deelnemer Lol in je Lijf (fase 3 activiteit, Amsterdam Venserpolder)

Beste bewoners van Venserpolder en omstreken,
Ik wil mijn ervaring delen met jullie over LOL IN JE LIJF!!!!! Ik kwam via fysiotherapie bij de Big!Move. Ik had een acute slijmbeursontsteking opgelopen, vandaar. Mijn fysiotherapeut besprak met mij de mogelijkheid om deel te nemen aan BIG!MOVE. In samenspraak met mijn huisarts, die toestemming gaf, ben ik aan BIG!MOVE begonnen. Mijn huisarts wist nog niet veel over BIG!MOVE, dus was dit mijn kans om hem de voordelen te vertellen over deze unieke vorm van werken met lijf, geest en lichaam. Zo kon hij het aan andere patiënten aanbevelen die het nodig hadden.
De tijd van BIG!MOVE, was er 1 van jezelf leren kennen, met je gebreken leren omgaan en bijkomend voordeel was dat je nieuwe leuke mensen leerde kennen. We hadden ook een hele leuke en gezellige groep. Het was soms pittig, want soms stond je daar met pijn de oefeningen te doen. We hadden destijds hele leuke fysiotherapeuten die ons les gaven en begeleidden. Het leuke vond ik dat ze ook aandacht gaven aan het geestelijke gedeelte; we zaten dan in een grote kring en dan werd de tijd genomen om aan een ieder te vragen: wat doet dit met je, hoe voel je je, etc. Die persoonlijke aandacht voor een ieder vond ik zo menselijk. En daar spraken we dan met z’n allen over. Nadat de BIG!MOVE was afgelopen, moest je kiezen om zelfs iets te gaan doen, bijv. zwemmen. Dat werd niet vergoed, velen haakten daarom dus af. Zo jammer. Zo zonde!!!! Want het werkte, mensen hadden en hebben er baat bij!!!!
Ik heb indertijd gekozen voor LOL IN JE LIJF!!! Dat sprak mij wel aan en heb 1 keer een proefles gehad en was meteen verkocht, en dit jaar zit ik er 5 jaar. LOL IN JE LIJF is leuk, pittig, en vooral LEUK. We hebben een leuke en geduldige lerares: Or Bagim en ook belangrijk een hele hechte groep. Ik heb zoveel geleerd over mezelf, omgaan met je beperkingen. Ik heb zo vaak vol emoties en tranen meegedaan in de les en weet je: niemand keek raar op, je voelt je zo op je gemak. Omdat iedereen daar stond met zijn of haar beperkingen. Ik heb heel wat tranen gelaten, omdat er nog al wat dingen speelden in mijn leven. Or heeft ons ook altijd geleerd: zie je beperking als een vriendin, neem haar mee, overal waar je naar toe gaat. En nu… nu kan ik niet zonder LOL IN JE LIJF, het doet zoveel met je, je bent en blijft in beweging. Beweging is zo belangrijk.
Soms lijkt het wel een dierentuin ha ha ha, want we doen zoveel dieren na met geluid en al. En alle diersoorten die wij nadoen hebben wat te maken met een oefening voor je lichaam, hetzij de benen, de armen, de rug, de schouders, etc. Soms heb ik geen zin in LOL IN JE LIJF door stress of vies weer, maar ik sleep mij er weer altijd naar toe, omdat ik weet dat het goed voor me is en als ik er eenmaal ben, geniet ik en daarna voel ik mij altijd lekker in mijn vel. Dit doet zoveel voor ons in de groep, ik zie deelnemers die af zijn gevallen, die nu stralen ondanks hun pijnen, die gemotiveerd zijn en niet onbelangrijk: we hebben veel LOL samen en dat doet een mens goed!!! Daarom wil ik laten weten aan de Gemeente dat deze activiteit in onze buurt heel belangrijk is voor heel veel mensen en wij graag subsidie hiervoor willen aanvragen.

Monique van der Feer, deelnemer Lol in je Lijf (fase 3 activiteit, Amsterdam Venserpolder)

Vandaag ging ik toch maar naar de les van Or Bagim. Ik kon bijna niet lopen, pijn in mijn rug, benen en buik. Niet bepaald lol in mijn lijf maar pijn in mijn lijf. “Toch maar komen”, had Or gezegd toen ik haar om advies vroeg door de telefoon en daar stond ik dan. Ik was er en dat was al heel wat, want thuis op de bank blijven leek me veel prettiger.
De muziek begon, dat is altijd fijn. Rustig bewoog ik een beetje mee voor zover dat kon. Stil op mijn plek staande en een heel klein beetje beweging proberen te brengen in mijn zere lijf. Dwars door de pijn heen voelde ik ineens toch de kracht in mezelf. Niet alleen dat ik toch gekomen was en mee bewoog, maar ook in mezelf zag ik dat er onder al mijn pijn toch een wereld is waar prettige gevoelens kunnen zijn.
Als de zon die altijd achter de wolken schijnt en die tijdelijk verduisterd is door de wolken.
De kracht van aanwezig zijn die zich nu niet kon uiten in soepel bewegen of springen, maar wel in dicht bij mezelf zijn en stil luisteren naar wat mijn lijf aankon en om daar op te reageren. Een stille kracht waar ik van op keek en die me weer blij maakte en ontspande.
Ik hoefde me niet beter voor te doen of meer te geven dan dit. Langzaam trok de stress van de pijn wat weg. Ik moest lachen en genoot van de muziek en van de anderen uit de groep, van hun liefde en belangstelling.
Or vertelde dat je mag lachen al is een oefening nog zo zwaar of moeilijk. Dat alles gaf me ruimte in mijn denken en ik liet de pijn een beetje los. Na het uur kon ik weer een beetje lopen en al deed ik volgende dagen natuurlijk nog rustig aan, bijna alle pijn was als sneeuw voor de zon verdwenen!
Or betekent in het Hebreeuws licht. Or is voor mij iemand die licht brengt in de soms donkere onbewuste en onbegrijpelijke wereld van het lichaam. Ze doet dat op een natuurlijke, respectvolle en zeer humoristische manier. Lol in je lijf is gewoon heerlijk om te doen!